Sneak Peak

Dit is hoe ons huisje er momenteel uitziet van binnen, tot nu toe hebben we daar per ongeluk weinig van laten zien. We wisslen regelmatig van zithoek, alles is te verplaatsen en dat is erg handig bij feestjes. Fudge verplaatst zichzelf, wat niet altijd even handig is omdat hij dezelfde kleur als de vloer heeft en vaak heel sneaky vlak voor de bank gaat liggen. ūüėČ

Een nieuwe plek

Photo 26-03-2017, 16 50 44Daar staan we dan. Ondanks dat het huisje op wielen staat, is zo’n verhuizing altijd wel een gedoe. Niet zoveer de verhuizing zelf, maar alles wat erbij komt kijken, auto regelen, spullen verzamelen die mee moeten, uitgraven van de helofytenfilters. Wij hadden het geluk om weer een topteam te hebben dat zorgde voor de verhuizing van het huisje en de spullen er omheen. Want stiekem hebben we toch weer meer dan we dachten. We zijn erg blij met deze mensen om ons heen, dus we gaan ze even noemen.

Het topteam bestond onder andere uit Mike Houtman (van Zonaanbidder.eu). Hij heeft eerder onze panelen en accu’s geplaatst. Mike kwam deze dag helpen verhuizen en heeft onze accu’s af- en weer aangekoppeld. Ook Remco de Haan, 1 van de 2 architecten van ons huisje, stak de handen uit de mouwen. Onze vorige chauffeur Niels was er ook bij, handig want hij weet waar we op moeten letten bij het rijden. De sterke spieren van Dion en de hand- en spandiensten van Sylvia (toppertje!) maakten het topteam compleet.
De Dodge kwam van Black 8 uit Castricum. Dit grotejongetjesspeelgoed is de hobby en het werk van Dennis en hij heeft ons huisje vakkundig verplaatst. Hij is ook in te huren voor het vervoer van jullie huisjes.

Dodge 3

Er zitten zowel nadelen en voordelen aan staan op een camping. De eigenaren zijn echt super en de vaste buren (van de jaarplaatsen) zijn heel aardig en behulpzaam. Een ander groot voordeel is onbeperkt water en stroom. De stroom hebben we niet nodig, de panelen doen het zo goed dat we ruim voorzien zijn. Dat er water is, is wel heel fijn. Omdat we nu een kleinere tank hebben (de IBC tank nam veel te veel ruimte in), moeten we af en toe wel bijvullen.
Een klein nadeel is dat het niet zo vrij woont als we zouden willen. Het is geen grote camping dus iedereen staat dichtbij. Daarom heeft Sylvia dezelfde dag nog de onderkant van het grote raam bij de slaaploft beplakt met folie. Uitzicht zonder inkijk.
Photo 26-03-2017, 16 52 30

Camping of niet, een moestuin zou er komen. Gelukkig zijn er vierkante meter moestuinen, of in dit geval een 90cm bij 90 cm bak. Samen met een paar losse potten is het een goed begin. Na een warme snelle start eind maart, leek het wel stil te staan in het koude april maar zo langzaam aan begint het weer te groeien. Met antikattenpoepdingetjes voor de nog bijna lege vakken, want die grapjes kennen we, we zagen de ogen van Woody al glimmen. Ook de kers waarvan we dachten dat hij de winter niet had overleefd ziet er goed uit.

 

We hebben de tijd ook nuttig gebruik voor een nieuw opstapje. De oude was een beetje haastig in elkaar gezet de laatste bouwdagen en bleef toch te klein voor onze grote deur. We hebben het ontwerp gestolen van Shirley en Roy, dankzij de duif. De grond is hier wel wat scheef zoals je ziet. Het levelen van de trailer was daardoor een hele puzzel, na een week stonden we alleen nog maar op de steuntjes aan de disselkant.
Zo blijven we nog dingen aanpassen en knutselen. De winter hebben we nu gehad, we weten wat we volgend seizoen anders moeten doen (de onderkant van de trailer dichtmaken, leidingen beter isoleren). Nu de zomer, we kunnen niet wachten!

Photo 01-05-2017, 15 27 41.jpg

 

Onze verhuizing bleef niet onopgemerkt, we hebben al meerdere kranten gehaald en veel bezoek gehad. Beverwijk heeft daarop een reactie gegeven, er zijn 2 plekken in het vizier. Eentje daarvan lijkt ons wel geschikt, de andere is echt te klein, te weggestopt en daardoor niet geschikt. Daarover zullen we nog in gesprek gaan met de gemeente.
Wethouder Cecilia van Weel (Beverwijk) komt binnenkort bij ons langs zodat we kunnen laten zien hoe zo’n huisje er nou echt uitziet. Heemskerk heeft in de volgende vergadering de Tiny Houses op het programma staan. Daarnaast hebben we al snel een bijeenkomst met alle TH ge√Įnteresseerden uit de buurt, wil je daar meer van weten of wil je je bij ons aansluiten? Laat het even weten via het contactformulier.

 

We gaan verhuizen!

4 Maanden geleden kwamen we hier wonen. Moe van de bouw, moe van het geregel en moe van de winter die nog moest beginnen. We wisten al vanaf het begin dat we maar tot april konden blijven staan. Toen leken die 4,5 maand nog heel erg lang, nu lijken ze heel erg kort. Na een maand wonen begonnen we pas wat bij te komen, de feestdagen en het griepvirus hebben  we daarna ook overleefd en ineens is april heel erg dichtbij. Tijd om te verkassen en ons weiland weer terug te geven aan de paarden.

We zijn al meerdere keren verhuisd, dus dat trucje kennen we wel. Je klust eerst een paar dagen of langer in het nieuwe huis totdat je de verf niet meer uit je haar krijgt. Tussendoor regel je verhuisdozen, sneuvelt je voornemen om eens goed op te ruimen en weg te doen en pak je alsnog meer in dan verwacht. Op de dag zelf leen je een paar karretjes bij de supermarkt, zet je alles in/op een auto/busje/aanhanger/fiets en je gaat naar je nieuwe stekje.
Vorig jaar zijn we 3 keer verhuisd en we namen steeds minder mee. Een paar keer met de auto op en neer en dat was het.
Maar nu is alles anders, we nemen ons hele ingerichte huis mee in plaats van een leeg huis. We weten niet hoe dat met jullie zit, maar voor ons is het de eerste keer. ūüėČ

Screen Shot 2017-03-18 at 20.53.34

Voordat we wilden verhuizen moest eerst een grote lastpost de deur uit, onze composttoilet. Wie de blogs en berichten de laatste tijd gevolgd heeft weet dat we er niet blij mee waren. Onze tweede keus is altijd de Separett Villa geweest. We hebben contact opgenomen met Daniel van Ecosave.nl en met hem besproken of de Villa Separett voor ons een beter keuze zou zijn. Dit toilet scheidt de urine van de ontlasting waardoor je niet meer die nare geur hebt. Daniel heeft àl onze mailtjes met vragen over de Villa geduldig beantwoord en het toilet met een sneltreinvaart opgestuurd nadat we overstag waren gegaan.
De huidige ventilatiebuis konden we blijven gebruiken dus het enige wat we nog hoefden te doen was een gat in de muur maken voor de urineafvoer. Die afvoerbuis komt uit op het helofytenfilter en we hebben er geen omkijken naar.
Dit hadden we veel eerder moeten doen! Wat een verademing, letterlijk. Eindelijk weer frisse lucht op de wc, met een gerust hart de badkamer laten zien aan bezoek en het legen gaat veel makkelijker. Ook onze stroomvoorraad gaat langer mee, de Villa verbruikt veel minder dan ons vorige toilet dat continu moest bijverwarmen. We danken Daniel op onze blote knietjes voor de duidelijke informatie en supersnelle verzending. Hoe blij kun je zijn met een wc! Wij deden best wel een dansje. Mocht je nog op zoek zijn naar een composttoilet dan kunnen we deze zeker aanraden. Zelfs zonder dat we aandelen hebben enzo.

Screen Shot 2017-03-18 at 20.50.21

Maar even terug naar dat verhuizen, waar gaan we heen? Omdat ons droomplekje helaas nog op zich laat wachten gaan we weer terug naar camping Adrichem in Beverwijk, de enige plek waar we nu kunnen en mogen staan, vlakbij werk en studie en het zijn hele toffe campingbeheerders. Het is wel een kleine camping, dus kom niet allemaal met een Tiny House aanzetten, hoe gezellig we het ook zouden vinden, het past gewoonweg niet.
We zullen hiervoor wel een briefadres moeten aanvragen en zijn benieuwd hoe dat¬†zal gaan. Ook voor een briefadres vallen we hartstikke buiten¬†de kaders. Ze gaan er vanuit dat je geen huis hebt (logisch) en je moet bijvoorbeeld uitleggen wat je eraan doet om toch aan een huis te komen. Euh…¬†Gelukkig zijn ze in Heemskerk bekend met de Tiny Houses.
Niet alleen in Heemskerk trouwens, we hebben goed nieuws, ook Beverwijk is aan de slag gegaan met Tiny Houses. Ze hopen nog dit jaar een plek te kunnen realiseren. Go Beverwijk!

 

 

 

Wonen in een Tiny House

Hoe is dat nou, nu we er eindelijk in wonen? Nou, best ok√©! We genieten volop van ons kleine huisje, met de beestjes die ook hun draai gevonden hebben. We vinden het leuk als er mensen langskomen en we het huis vol trots kunnen laten zien, maar de rust vinden we ook heel fijn. Die is nog hard nodig, we nodigen mondjesmaat wat mensen uit en genieten de rest van de tijd van het niks doen. We zijn al zo’n 20 boeken ver¬†in dat niks doen.
Ook de blog mocht even wachten, we moesten eerst wel even leven voor we erover konden vertellen. Dat leven, dat hebben we gedaan, met veel ups en soms wat uitdagingen, want niet alles werkt nog zoals we graag willen.
We moesten vooral wennen, aan een andere locatie, aan andere gewoontes en aan andere apparatuur. Zoals gasovens en composttoiletten.

Hoe het met het composttoilet vergaat is nog een beetje zoals onze vorig blog, niet zo heel goed. Ondanks al onze pogingen om het toilet te begrijpen, lukt dat nog niet helemaal. Het is ons nog steeds een raadsel¬†waarom het niet werkt zoals ons is beloofd¬†en denken er al over om een ander systeem te nemen. Want eerlijk is eerlijk, we zijn het poepzat.¬†Gelukkig zijn we wel al zover dat het niet meer stinkt, wat wel zo fijn is voor de visite. ūüėČ
Ook voor ons als we willen douchen, dat gebeurt in dezelfde ruimte en dat wil je niet in een beerput, ieuw. (Dat is zwaar overdreven natuurlijk, daar zouden we echt niet in blijven zitten) We vinden het nog steeds een gaaf idee, douchen met regenwater. Bijna dan, we hebben vals gespeeld door bij te vullen met grondwater van de pomp die ze hier hebben. Maar ook dat is een keer uit de lucht komen vallen. De geiser hebben we nu op een redelijke stand weten te krijgen, in het begin wisselde de temperatuur uit zichzelf van ijskoud naar bloedje heet. Nu wisselt het nog steeds, maar dan van acceptabel koud naar acceptabel heet. En we zijn even te lui om daar nog iets aan te doen, wisselbaden zijn toch hartstikke goed?

De gasoven is ook ¬†weer zo’n ding. Yvette heeft ooit in een ver verleden een taart proberen te bakken in een gasoven¬†wat jammerlijk mislukte. Dat achtervolgt ons nog steeds in de vorm van aangebrande pizzabodems en droge cakejes. Bah.¬†Maar het gaat ons lukken! We zullen klein beginnen, een afbakbroodje of kaaskoekjes. Dat moet wel lukken. Dan langzaam uitbreiden naar ovenschotels en een quiche. To be continued. We hebben altijd chocola achter de hand mocht het mislukken.

16105509_281951552219925_1811311487763403897_nDe locatie waar we staan is heerlijk, uitzicht aan alle kanten en voor de deur twee heel nieuwsgierige paarden die ons continu achtervolgen. We dachten eerst dat ze ons gewoon heel leuk, lief en aardig vonden. Tot bleek dat het ze niet per se om ons ging, maar naar wat er misschien in onze zakken en tassen zat. Stelletje vreetzakken.
Jammer genoeg moeten we hier ook weer een keertje weg, als het tegenzit in april al. Dan krijgt dit stukje land weer een andere functie. De ambtelijke molen gaat waarschijnlijk niet snel genoeg om ons een gemeentelijk stukje grond te geven tegen die tijd. Mocht je nog een plekje weten, iemand kennen met een stukje grond of zelf een stukje over hebben waar we tijdelijk mogen staan dan horen we dat heel graag! Het liefst in Beverwijk of op fietsafstand daarvan zodat we niet met de auto naar ons werk hoeven, dan is dat geen guilty pleasure meer.
We hebben niet veel nodig, alleen zon op de panelen is noodzakelijk¬†en dat de kat naar buiten mag. Het is geen probleem als het tijdelijk is, daar is een mobiel huis zo handig voor. ūüėČ

Zeg het voort, deel het rond vraag buur en vriend naar een stukje grond. De gouden tip krijgt een heerlijke zak niet aangebrande koekjes!

Wat een shitzooi!

De bucket-list kent iedereen wel toch? Nou, je hebt ook nog een f*ckit list met dingen die je nevernooitvanzijnlangzalzeleven ooit wilt doen. Zoals onze woensdagmiddag.

Het begon allemaal met een te koud huis en een composttoilet. Een composttoilet houdt net als wij van minimaal 18 graden in huis. Maar als je kachel het nog niet doet dan is het koud. En de natuurlijke gang van zaken gaat gewoon door. Dus het toilet werd al gebruikt terwijl het eigenlijk te koud was. Het gevolg was dat de compost niet genoeg droogde. We zullen niet al te veel op de details in gaan, maar dat stonk. In het begin niet zo, maar het werd toch steeds vervelender.
Nadat de kachel was ge√Įnstalleerd konden we goed warm stoken, maar de compost bleef te vochtig. Dan maar de verwarmingselementen aan van het toilet zelf, handig dat die er in zitten, niet zo handig om je je dat pas na 1,5 week te herinneren.¬†Maar het hielp en het indicatiebuisje liet een droog toilet zien. In theorie zou het daarna¬†niet meer moeten ruiken, maar die vlieger ging mooi niet op.
We moesten het grondiger onderzoeken, dat deden we dan ook gistermiddag. Wat¬†een shitzooi. En daarom geen foto’s bij deze blog. Ook geen verdere uitleg over het onderzoek zelf. Echt, dat is beter.

Wat was nu uiteindelijk het probleem? We waren zo enthousiast de compost aan het drogen, want dat moest volgens het boekje, dat we een beetje doorschoten en er te veel vocht uit gehaald werd. Daardoor werd het te droog en te hard en dat stinkt dus blijkbaar ook.
We hebben het kunnen oplossen, het toilet is weer leeg, schoon en het ruikt er weer naar bloemetjes. Maar het was niet iets om vaker te doen, dus we zullen wat beter opletten…..

Dank je wel!

In al die maanden dat we aan ons huis bouwden, zijn er heel wat mensen die ons hebben geholpen. We willen ze graag in het zonnetje zetten, ook omdat onze panelen daar wel van houden.

Allereerst natuurlijk Leon en ook zijn vader. Die zo’n stevig huis hebben gebouwd dat je tijdens het rijden gewoon je lampjes op de boekenplank kan laten staan.

Rozemarijn Dam en Remco de Haan, de architecten die ons huis hebben ontworpen. Geen gemakkelijke opgave met al onze wensen en eigenwijsjes. Ze hebben er iets prachtigs van gemaakt! Als je ook het plan hebt een Tiny House te ontwerpen sturen we je graag door.

Mike Houtman van Zonaanbidder.eu Voor alle hulp met de zonnepanelen en nog zoveel meer. Zeker voor de last-minute extra hulp die we zo goed konden gebruiken.

Dion en Maria, zoveel weekenden zijn ze geweest om van ‚Äės morgens vroeg tot ‚Äės avonds laat door te werken. De soep van Maria is ook de lekkerste die er bestaat. Vinden wij.

Lian en Andr√©, voor het foto- en filmmateriaal, de klushulp en het in alle vroegte vanuit Belgi√ę komen rijden om te helpen op de verhuisdag.

Sylvia, voor het klussen en de mentale steun in de auto tijdens de verhuisrit. Ze moppert niet eens als Yvette meezingt in de auto omdat ze zo gestrest is.

Niels, de beste chauffeur die je kan hebben, met Moos, de beste bijrijder voor het verhuizen van ons huis. Daarbij ook de collega van Niels die zijn auto voor dit avontuur belangeloos aan ons heeft uitgeleend.

Gewoon Jos en Martine, zonder hen geen rijplaten, geen schoenenkastje en met hen nog steeds geen vlonder. ūüėÄ

Richard, onze water- en gasman. Op zijn vrije dag nog even langskomen om de kachel te vervangen en de waterleiding opnieuw vast te klemmen.

Viola, onze toekomstige buurvrouw. Ze is druk bezig om gemeente Uitgeest en Heemskerk te overtuigen dat er een plek moet komen voor Tiny Houses. Op de verhuisdag kwam ze gelijk even buurten en de dag erop stond ze met de handen in het koude sop ons huis schoon te maken. Dan ben je of gek, of heel lief.

Marjolein, bij wie we tijdens een kijkdag naar binnen kunnen stormen om de trap op te meten om vervolgens weer weg te stuiven op pad naar ons volgende moetje. Die ons van veel meer advies heeft voorzien dan ze zelf weet. En daarbij heeft ze natuurlijk een prachtige weg vrijgemaakt voor nog meer Tiny Houses.

Alle anderen die een keer zijn komen helpen, kijken, advies hebben gegeven of de Tiny Houses op de kaart zetten. Alleen is maar alleen en met zoveel medestanders kunnen we echt iets bereiken.

 

Verhuizen

We staan! Eigenlijk ging het zelfs makkelijker dan verwacht. Het wakker liggen de nacht ervoor was nergens voor nodig. Maar laten we bij het begin beginnen.

Woensdagavond, 4 dagen voor de verhuizing.
Een appje: ‚ÄúWe hebben jullie kachel getest, maar hij werkt niet goed. Het gas sluit niet automatisch af wanneer je de kachel uitzet, eigenlijk is de hele kachel te gammel en onveilig.‚ÄĚ
Vloekerdevloek (dat kunnen we best goed als het tegen zit), juist hetgeen waar we zo naar uitkeken na die koude caravan, een warm huis, ging niet op tijd lukken! De kachel hadden we gekocht met ‚Äėcosmetische schade‚Äô, wat we niet erg vonden, maar dit is niet ok√© en we moeten op zoek naar een nieuwe.

Donderdag, 3 dagen voor de verhuizing.
Na een belronde naar kachelleveranciers om de levertijd op te vragen van onze kachel, hebben we woensdag te pakken als snelste bezorgdag voor een nieuwe. Dat is gelukkig geregeld. Nu de regenpijpfilters nog, die na 1,5 week nog niet binnen zijn en idem voor de schroeven van de daktrim.

Vrijdag, 2 dagen voor de verhuizing
We hebben alle hulpjes voor zondag kunnen regelen en het lijstje klussen neemt langzaam af. Dat geeft ons wat meer rust en we kunnen onze eigen klusjes zonder druk uitvoeren. Maar waar zijn die regenpijpfilters nou! Leon is maar met een alternatief aan de daktrim begonnen, anders komt die nooit op tijd af. ‚Äės Avonds zijn we doodop, wat een dagen.

Zaterdag, 1 dag voor de verhuizing
De regenpijpfilters zijn binnen! We kunnen de regenpijpen afmaken en doen wat laatste klusjes. We hebben zelfs tijd om de loods op te ruimen, afval te verzamelen en onze spullen voor morgen klaar te zetten. Leon is met de daktrim bezig en heeft al hulptroepen ingeschakeld om het op tijd klaar te hebben. Het plan is om het huis nog voor het donker wordt uit de loods te rijden.
Dat lukt niet helemaal, maar net nadat de zon onder is gegaan rijdt een dikke heftruckwagengeval ons huis de loods uit. Wat een spannend moment! Te bedenken dat ons huis maar net onder de 4 meter meet en de loodsdeur maar net boven de 4 meter hoog is! Het gaat allemaal soepel en voor we het weten staat ons huis buiten. Wauw!

Zondag, de dag!
Iedereen is op tijd en er klaar voor. De dikke wagen die Niels, onze chauffeur, heeft geregeld lijkt totaal geen moeite te hebben met het huis. Lian rent af en aan om te filmen en foto‚Äôs te maken en heel wat mensen kijken om wat daar nou voorbij komt. We denken dat niet veel mensen kunnen zeggen dat ze te laat zijn omdat er een huis overstak. ūüėČ Het gaat allemaal bijzonder goed, niet alleen de rit over de weg, maar ook het stuk over het gras en het huis op zijn plek krijgen. We hebben binnenin wat spullen klemgezet, maar we waren een lampje vergeten op de boekenplank. Wonderlijk genoeg staat die er nog precies zo bij aankomst. Er moet nog veel gedaan worden, maar nu eerst een bak koffie!


Na de koffie is het tijd om de accu’s op zijn plek te zetten, de waterpomp te testen en de gastanks aan te sluiten. Helaas is de waterslang bij de koppeling met de pomp wat losgeraakt en spuit er water uit. We moeten dus nog even wachten tot dat gemaakt is voor we stromend water hebben.
Dat komt nog wel, we staan!

Nu, bijna een week later, is de kachel vervangen, zijn bijna al onze spullen verhuisd en komt er (heet) water uit de kraan. Ondanks het grijze weer is er genoeg stroom en zijn de kaarsen van Marjolein nog niet gebruikt. Ons grootste probleem is nu, waar laten we alle spullen!
Wat een luxe probleem. ūüėÄ

photo-17-12-16-09-13-05

Ons uitzicht vanaf de bank. Het verschilt niet veel van onze voorspelling.

Windows

Niet Windows 7 (Apple fan hè), maar 6 windows. En een deurkozijn. Op de kar kwamen ze, gebracht door Jacobs Sr. van Jacobs timmerfabriek. We hadden al verschillende offertes liggen, maar nog niet eentje met de wauwfactor. Gelukkig was daar Remco, van Tiny House Breda, hij had een goede gevonden zei hij. Na wat overleg waren wij daar ook van overtuigd en met een paar weken stonden de kozijnen al in de loods. Supersnel geregeld met een hele goede service.
6 ramen en een deurkozijn is heel wat schilderwerk. Wij zouden niet van het Regenbooghuisje zijn als we niet elk kozijn een andere kleur zouden geven. En zo geschiedde.

10-027

Nadat de kozijnen waren geplaatst en alle gevelopeningen erin zaten, kon het huisje worden ingepakt met folie. Die folie laat het vocht wel naar buiten, maar niet meer naar binnen. Daarop komt regelwerk en de buitenbekleding.
Binnen is de loft afgemaakt, met opbergruimte bij het hoofdeinde en en lattenbodem waar je U tegen zegt. We kunnen niet wachten tot we¬†onze 40 jaar oude niet-bedoeld-om-maanden-op-te-slapen-eigenlijk-bank-kussens-‘matras’ om kunnen¬†ruilen voor ons 16 cm dikke matras op die luxe¬†lattenbodem.
Binnen rest verder nog de badkamer bekleding en de plaatsing van het badje, eigenlijk een verhoogde douchebak. Als dat erin zit is het binnen zo goed als af!

Ook de vloer is nu klaar. Het leggen is net puzzelen. Als je alles hebt opgemeten, gesneden en geplaatst, moet het er weer uit om de lijmlaag aan te brengen. Dan komt het,¬†want wat je eruit haalt moet ook weer precies zo terug. Het is ons b√≠jna gelukt, maar als wij niet vertellen waar¬†het mis ging, kom je er niet achter. Hopen we. De vloer is 3 keer gelakt, de eerste keer met een kleurtje en daaropvolgende keren met blanke lak. Eigenlijk was het te koud in de loods voor de lak, als je de verpakking goed las. Maar met een kacheltje hebben we het toch maar gedaan. Wachten tot het warmer werd duurde ons wat te lang….
Kijk nou, mooi hè! Dit was nog zonder het kleurtje, dus het is nog ietsje donkerder geworden dan hier op de foto.
10-019

Er is al een start gemaakt met de buitenbekleding en de isolatie van het dak. Voor ons is het nu prioriteit¬†om het water te regelen, met name de tank, de pompen en de filters. Het water zelf komt gewoon uit de lucht vallen. Veilig drinkwater uit de kraan¬†is niet zo’n groot probleem. Snel stromend veilig drinkwater uit de kraan wel. Onze eerste keus bleek zo’n zielig miezerstraaltje op te leveren dat onze halve liter theemokken ons uitlachten. En onze portemonnee¬†lachte z’n rits eraf bij de prijzen van veel andere filters, daar ging ie niet aan beginnen. Na lang zoeken, speuren, offertes opvragen en weer opnieuw beginnen waren we het zat en hebben we een Berkey gekocht. Die moet zelf gevuld worden, maar filtert terwijl je even niet oplet en je hebt zo 5 liter drinkwater op voorraad.
Ons regenwater komt vanaf het dak en de regenpijp, met voorfilter, in een IBC tank van 1000 liter. Bij voorkeur nog via een extra zand/steentjes/actieve kool filter. Vandaar gaat het naar de keukenkraan en de douche, bij warm water nog via de geiser. Ons afvalwater van de keuken en de douche gaat via een helofytenfilter weer de grond in. Omdat we alleen biologische producten gebruiken en dat ook nog met mate, kan dit weinig kwaad voor de natuur. Ik vermoed dat het allemaal een stuk makkelijker klinkt dan het in de praktijk gaat zijn, maar dat zien we dan wel weer. We kunnen altijd nog sportief een abonnement nemen bij het zwembad om de hoek.

Als we die waterloop¬†allemaal geregeld hebben, moeten we er wel voor¬†zorgen dat¬†het water in de tank en de leidingen niet bevriezen. Dat kan mooi gecombineerd worden met een anti-doorwaai-oplossing voor onder het huis. Het is heel praktisch met verhuizen,¬†zo’n huis op wielen, maar de wind kan voor flink koude voetjes zorgen.

Maar dat is voor later, eerst maar eens wonen. Of laten we het huisje eerst maar eens afmaken. 3 december is onze deadline al!
Ow ja, mocht je toevallig knettergoed zijn in helofyten- of zand/steentjes/actieve kool-filters en je wilt ons daar wel bij helpen, wil je ons dan alsjeblieft een bericht sturen? Dat mag ook als je iemand weet die er knettergoed in is, of een beetje goed, of heel goed kan doen alsof.

Lekker warm

Het is triest weer buiten, de regen komt met bakken uit de hemel en de temperatuur is flink gedaald. Gelukkig zullen we daar in het huisje geen last van hebben. Naast een dak, altijd handig om mee droog te blijven, hebben we ook een heerlijke laag schapenwol isolatie in de wanden en de vloer om ons warm te houden. Nu de wanden staan en de binnenbeplating er grotendeels op zit, kunnen we het schapenwol op maat knippen en plaatsen. Tot nu toe is er nog maar één blaar gesignaleerd.

isolatie002

Yvette zorg er hier voor dat we lekker warm op de wc kunnen zitten.

Nu het isoleren van de wanden bijna klaar is, gaan we verder met de wandafwerking aan de binnenkant. Daar zitten een flink aantal schroefgaten te wachten tot ze gevuld worden. We vinden de populieren multiplex platen te mooi om ze dicht te verven. Een likje white wash vinden we genoeg, dus als het ons lukt om de gaten onzichtbaar weg te werken dan zijn we blij.
Ondertussen gaan we op zoek naar de beste manier om de natte cel te bekleden. Schimmel ziet er wel leuk fluffy uit, maar we hoeven het niet in huis te hebben. Rottend hout is al helemaal niet welkom natuurlijk. Er zijn verschillende manieren om dat te regelen, maar het meeste belangrijke is dat het waterdicht wordt.

ramen

Zo ziet het er nu uit aan de binnenkant. Ik mocht deze foto alleen plaatsen als ik plechtig beloofde erbij te zeggen dat het later nog netjes overgedaan wordt wanneer de kozijnen binnen zijn. Leon heeft even snel wat licht binnengezaagd, het werd wel heel donker in de¬†houten doos. Nog meer foto’s staan op de foto-pagina. We zijn alleen niet zulke helden in foto’s maken, ook omdat we het vaak vergeten als we druk bezig zijn.

Het dak hebben we nog niet, maar die hebben wel nodig. Niet alleen omdat onze waterdichte badkamerbekleding anders geen zin heeft, maar ook om onze zonnepanalen te dragen. Mike Houtman van Zonaanbidder.eu gaat de hele stroomvoorziening voor ons regelen en het is heel fijn om daar iemand voor te hebben die goed meedenkt. We kijken nu of we wel of niet ook de warmwatervoorziening (deels) via de panelen kunnen regelen. Het zou mooi zijn als dat kan! Gas is natuurlijk makkelijk en goed verkrijgbaar voor een geiser of boiler, maar het meest milieuvriendelijk is nog altijd de zon. Wij hebben daar alleen echt geen kaas van gegeten, gelukkig hebben we daar Mike voor.

boerhaarshoeve-paarden2

Wordt dit ons uitzicht vanuit het keukenraam?

We hebben het goede nieuws gekregen dat ons huisje voor de komende maanden een plekje heeft! Op een hele mooie locatie, tussen de weilanden en de paarden. Omdat er nog meer mensen wonen en we de rust willen bewaren willen we niet precies laten weten waar dat zal zijn. Het is ook niet het idee dat er meerdere Tiny Houses komen te staan. Voordat we daar heen verhuizen houden we nog een open dag voor iedereen die wil komen kijken, daarna willen we graag in alles rust van ons huisje genieten.
Nu komen kijken mag trouwens ook hoor, iedereen die bij de bouw langs wil komen is van harte welkom. We vertellen graag over ons huisje. Wel graag op afspraak, dan weet je zeker dat we er zijn. Stuur maar een berichtje en we regelen het.

 

Tadaaaa, daar is ie dan! 2.0

 

Voor de oplettende lezer, er is heel wat veranderd. Onze complete loft is verplaatst naar het midden van het huisje en het dak weet zich eindelijk¬†een houding te geven. Het is niet helemaal te zien op de plaatjes (SweetHome 3D doet niet echt aan daken), maar we krijgen een dakkapel met een groot raam en de nok is verplaatst. Dit maakt dat de loft niet zo’n opgesloten ruimte wordt. Ook de badkamer is een slag gedraaid, wat een fijne opslagplaats daarbij vrijmaakt. De keuken is¬†hierdoor¬†naar de lange muur verhuisd. Het lijkt allemaal zo klein op de plaatjes, tot we bij de trailer staan en die toch wel heel groot is. Het wordt straks een joekel van een huis, relatief gezien.

Niet alleen het ontwerp is af, onze bouwer Leon is al druk bezig met de vloer. Hierin komt schapenwol als isolatie en natuurlijk het leidingwerk. Daarbovenop populieren multiplex en dan onze mooie kurkvloer! Na teleurstellende zoektochten naar een kurkvloer zijn we in Haarlem terechtgekomen, bij Decork. Wat een verademing. Niet alleen kijken ze heel enthousiast in plaats van verbaasd wanneer je naar een kurkvloer vraagt (en nog verbaasder wanneer je het totale oppervlak van je huis noemt), de service is top, de keus heel groot en de eigenaar is erg¬†ge√Įnteresseerd in het concept Tiny Houses.¬†Nadeel is wel dat je al snel heel lang zit te kletsen en¬†een bezoekje altijd meer tijd kost dan je denkt. Of misschien ligt dat aan ons. Vandaag¬†kunnen we de vloer al ophalen. Dat zijn kleine dingetjes waar we toch heel enthousiast van worden, daar gaan we straks op lopen, zitten, liggen (doe eens gek) en leven!

Photo 02-08-16 13 19 29.jpg

Het begin van de vloer

Nog meer mijlpaaltjes, terwijl Leon¬†met de vloer aan de slag ging, zijn wij op pad gegaan voor gevelbekleding. We willen graag een houtsoort die geen behandeling nodig heeft, om de zoveel jaar schilderen of beitsen vonden we niet zo’n spannend idee. De keus viel daardoor op Red Cedar of thermisch gemodificeerd hout. Het eerste bleek niet zo bij ons budget te passen, Red Cedar is prachtig hout, maar ook prachtig duur. Allebei de soorten vergrijzen met de jaren, qua kleur kom je dan toch op hetzelfde uiterlijk uit. Het is dus Thermowood geworden, thermisch gemodificeerd vurenhout. Het past binnen budget, heeft een mooie tekening op het hout en is heel duurzaam. Helaas niet in het blauw, maar dat maken we nog wel goed. ūüėČ

We merken dat we veel losmaken bij de mensen die we tegenkomen op ons avontuur. We laten dan ook een heel andere manier van leven zien. De een vindt het fantastisch en wil er van alles over weten, de ander weet niet zo goed in welk hokje ze ons moeten plaatsen.
De gemeente Heemskerk valt gelukkig in de eerste categorie, we hebben daar een heel leuk gesprek gehad en ze gaan uitzoeken of er een Tiny House plek mogelijk is. Yes! Ze waren hier zelfs al mee bezig voordat wij lieten weten op zoek te zijn. Het zal wel nog een tijd duren, als het al doorgaat, dus we zijn nog steeds op zoek naar een tijdelijke plek. We zoeken iets vanaf november ongeveer, dan hopen we dat het huisje af is. Tips zijn welkom!
Ook als je zelf op zoekt bent, neem contact op! Samen kunnen we een duidelijke boodschap uitdragen dat er een grote behoefte is naar een andere woonvorm.